Nog een kerstlied, maar dan van een geheel ander soort! Dit lied wordt in Scandinavië veel gezongen bij uitvaarten. Van oorsprong is het echter bedoeld als kerstlied (dat is vooral terug te zien in het laatste couplet).
Er bestaan een Deense, een Noorse en een Zweedse versie. Dit is de Zweedse. In de prachtige film ‘Så som i himmelen‘ (‘As it is in heaven’) wordt dit lied ook gezongen.
Härlig är jorden
Härlig är jorden,
härlig är Guds himmel,
skön är själarnas pilgrimsgång.
Genom de fagra
riken på jorden
gå vi till paradis med sång.
Heerlijk is de aarde,
heerlijk is Gods hemel,
mooi is de pelgrimstocht van de zielen.
Mogen we
door de fraaie koninkrijken van de aarde
naar het paradijs gaan met zang.
Tidevarv komma,
tidevarv försvinna,
släkten följa släktens gång.
Aldrig förstummas
tonen från himlen
i själens glada pilgrimssång.
Tijdperken komen,
tijdperken gaan,
geslacht volgt op geslacht.
Nooit verstomt
de toon uit de hemel
in de blijde pelgrimszang van de ziel.
Änglar den sjöngo
först för markens herdar,
skönt från själ till själ det ljöd:
Människa, gläd dig,
Frälsarn är kommen,
frid över jorden Herren bjöd.
De engelen zongen het,
eerst voor de herders in het veld,
prachtig klonk het van ziel tot ziel:
oh mens, verheug u,
de Heiland is gekomen,
vrede op aarde heeft de Heer geboden
Dit is ongetwijfeld één van de mooiste kerstliederen die ik ken! M.n. dat Jezus volledig God en volledig mens is, komt er zo prachtig in uit … echt kippenvel!
Wel met een kanttekening erbij: er zit helaas een kleine theologisch oneffenheid in. Om dat uit te leggen, grijp ik even terug op een hoogfeest wat we onlangs hebben gevierd: dat van de onbevlekte ontvangenis van Maria (8 december). Dit heeft niets te maken met de maagdelijke geboorte van Jezus, maar met het ontstaan (de conceptie) van Maria zelf. Ze is bevrijd door haar Zoon, maar heeft niet – zoals alle anderen – hoeven wachten tot Zijn kruisdood op Golgotha. God staat buiten ruimte en tijd en heeft haar al vanaf het begin door Zijn Zoon gevrijwaard van de erfzonde. Daardoor kon ze een volmaakte moeder zijn voor haar goddelijke Zoon. Ook was Maria de eerste mens die door Jezus is verlost, de nieuwe Eva. En nu neemt ze ons aan de hand om haar te volgen naar haar Zoon.
In het lied wordt gesproken over dat Maria verlost zál worden door Jezus. Dat klopt dus niet vanuit katholiek oogpunt; het was immers al gebeurd. Blijkbaar is de tekst door een protestant geschreven; die erkennen namelijk niet de onbevlekte ontvangenis. Een betere tekst zou zijn “Did you know that your baby boy has come to make us new? This child that you’ve delivered, has delivered you”. Wel jammer, maar de rest is gewoon té mooi om het daarom achterwege te laten.
Geniet ervan!
Mark Lowery – Mary did you know
Mary, did you know
That your baby boy
Would someday walk on water?
Mary did you know
That your baby boy
Will save our sons and daughters?
Did you know
That your baby boy
Has come to make you new?
This child that you’ve delivered
Will soon deliver you.
Mary did you know
That your baby boy
Will give sight to a blind man?
Mary did you know
That your baby boy
Will calm the storm with His hand?
Did you know that your baby boy
Has walked where angels trod?
When you kiss your little baby
You’ve kissed the face of God.
Mary did you know
Did you know
The blind will see
The deaf will hear
The dead will live again
The lame will leap
The dumb will speak
The praises of the Lamb
Mary did you know
That your baby boy
Is Lord of all creation?
Mary did you know
That your baby boy
Will one day rule the nations?
Did you know
That your baby boy
Is heaven’s perfect Lamb?
This sleeping child you’re holding
Is the Great I AM
Veel devotie en bezinning in deze kersttijd, en natuurlijk ook veel plezier, gezelligheid en ontspanning toegewenst in de komende weken! Moge eenieders feestvreugde mateloos en de bijbehorende calorie-opname met mate zijn
Momenteel staat het blog even op een laag pitje. In de komende dagen mogen jullie wat muzikale bijdrages verwachten, en in het nieuwe jaar pik ik de katteklieke draad weer op.
Een Rotterdamse advocaat, een orthodoxe moslim, weigert op te staan als de rechter binnenkomt, omdat hij vindt dat alle mensen gelijk zijn. Dat speelde meer dan een jaar geleden al. Minister Hirsch Ballin van Justitie vond toen – met de Raad voor de rechtspraak – dat advocaten moeten opstaan voor rechters. Dat had volgens de raad niets met ongelijkheid te maken. Nu komt diezelfde advocaat weer in het nieuws. Reden om deze oude blogpost (waarvan ik dacht dat hij niet meer actueel was, maar helaas …) een nieuw leven te gunnen.
Katholieken staan op aan het begin van de Mis, wanneer de priester binnenkomt. Dat gebeurt ook aan het einde, als hij weer weggaat. Doen ze dat omdat de priester ‘meer’ is dan zijzelf? Nee. De reden is dat hij vanuit zijn wijdingsambt optreedt in Persona Christi, oftewel in de Persoon van Christus. Hij belichaamt Christus’ aanwezigheid. En uit eerbied dáárvoor staan de kerkgangers voor hem op.
De Raad voor de rechtspraak stelde dat advocaten opstaan voor de rechter om eerbied te tonen voor de autoriteit van het recht. Dat is precies het punt. Als een advocaat opstaat wanneer de rechter binnenkomt, zet hij die niet als persoon op een voetstuk. Hij geeft enkel aan, dat hij eerbied heeft voor het ambt en de taak van de rechter. En dat hij zelf als advocaat in dienst van het recht staat en niet los daarvan zal handelen.
Alle mensen zijn gelijkwaardig, alhoewel ze niet gelijkzijn. Bovengenoemde advocaat is het met dat laatste ongetwijfeld eens. Ik kan mij bijvoorbeeld niet voorstellen dat hij een vrouw als imam zou accepteren. Maar waarom dan niet, als alle mensen gelijk zijn? Dan zou dat toch een vreemde redenatie zijn? Om vrij naar George Orwell te spreken: alle advocaten zijn gelijk, maar sommige advocaten zijn meer gelijk dan andere.
Deel 2 van 3 blogposts n.a.v. het rapport ‘Fewer emitters, Lower emissions, Less cost’, waarin Britse economen pleiten voor brede beschikbaarheid van anticonceptie en abortus als goedkope manier om de klimaatcrisis aan te pakken.
Oude wijn in nieuwe zakken
De Britse economen komen in hun rapport niet met iets splinternieuws. Twee eeuwen geleden had hun landgenoot Thomas Malthus namelijk al het idee dat er door bevolkingstoename problemen met de voedselvoorziening zouden ontstaan. Hij riep daarom op dat mensen die geen gezin konden onderhouden, er ook geen zouden stichten. Voorbehoedsmiddelen waren daarbij nog niet in zicht; hij zocht het in terughoudendheid met trouwen en seks. Maar de aanhangers van het later ontstane neomalthusianisme wilden hetzelfde doel bereiken d.m.v. anticonceptie (aangevuld met abortus in de gevallen waarin voorbehoedsmiddelen faalden of niet gebruikt waren).
Ondanks vele paniekberichten (o.a. van de Club van Rome in 1972) is er tot nu toe helemaal niets gebleken van een wereldwijd voedseltekort. Ja, er zijn heel erg veel mensen op de wereld die honger lijden (volgens de FAO momenteel meer dan een miljard)! Maar dit is volledig te herleiden tot een zeer slechte verdeling van het totaal beschikbare voedsel. En dat op zijn beurt is in verreweg de meeste gevallen te wijten aan oorlog, corruptie en machtspolitiek. Er is nog nooit een absoluut tekort aan voedsel geweest en zelfs bij een flinke toename van de huidige wereldbevolking valt dat ook niet te verwachten. Sterker nog: door landbouwkundige verbeteringen kan de totale voedselproductie nog flink stijgen.
De katteklieke ‘mondiale voetafdruk’ (bron: www.voetenbank.nl): volgens deze ruwe berekening gebruik ik 2,5x méér energie dan wat de aarde aankan, gesteld dat de gehele wereldbevolking ‘kattekliek’ zou leven. Ik heb een eenpersoonshuishouden, naar westerse maatstaven zeer eenvoudig levend, en daarmee toch nog bijna even milieuvervuilend als de gemiddelde Nederlander.
Nu gaat het niet (alleen) om voedselvoorziening, maar om klimaatsinvloeden. Maar het is niet meer dan oude wijn in nieuwe zakken. Het heeft er namelijk alle schijn van, dat niet de totale hoeveelheid aardbewoners, maar de leefstijl van een relatief kleine groep mensen debet is aan de huidige en de nog te verwachten problemen met het klimaat. Namelijk die van ons in het westen, met onze kleine en luxueus levende gezinnen. Brede verspreiding van gezinsplanning d.m.v. anticonceptie en abortus, zodat er ook elders op de wereld minder kinderen geboren worden, is niet de oplossing. Sterker nog, dat zou juist averechts kunnen werken!
Totale scheefgroei
De kleine gezinnen van de laatste generaties in de westerse wereld hebben méér CO2-uitstoot veroorzaakt dan de grote gezinnen die hier tot een halve eeuw geleden normaal waren. Onze welvaart is enorm gestegen. Mensen met minder kinderen hebben meer te besteden per kind. En omdat men graag meer financiële armslag wil, zorgt men voor minder kinderen. Met anticonceptie is de verleiding daartoe wel heel groot geworden, en – blijkbaar – niet te weerstaan. Onze huizen zijn in de tussentijd alleen maar groter geworden, ook al zijn er minder bewoners per huis. Er zijn nog nooit eerder zoveel eenpersoonshuishoudens geweest in ons land. Verder zijn we gewend om op materieel gebied alles te krijgen wat ons hartje maar begeert. Dat dat slecht voor het milieu is, blijkt geen reden om fundamenteel andere keuzes te gaan maken.
Wij hier in het westen zijn kampioenen in het gebruik van voorbehoedsmiddelen en abortus. Ons extreme consumptiepatroon maakt ons – ondanks (of juist vanwege) onze kleine gezinnen – ook tot kampioen-vervuilers. Ter illustratie (bron: Worldwatch): 12% van de wereldbevolking woont in Noord-Amerika en West-Europa, en is verantwoordelijk voor 60% van de wereldwijde consumptie. Ongeveer 33% van de wereldbevolking woont in Zuid-Azië en zwart Afrika, en hun consumptie is slechts 3,2% van het totaal. Een eenvoudig rekensommetje leert dat wij per persoon 50x zoveel consumeren! Er is dus sprake van een totale scheefgroei.
Een slecht voorbeeld
Daarmee zijn we een slecht voorbeeld voor de rest van de wereld. Natuurlijk vinden mensen die elders in armoede leven, dat ze evenveel recht hebben op welvaart als de wij. Daar hebben ze ook groot gelijk in, want waarom wij wel en zij niet? Zodra ze het kunnen grijpen, doen ze het.
Het is niet voor niets dat juist in China de welvaart nu zo met sprongen toeneemt. Het land waar – in ieder geval in de stedelijke gebieden – al tientallen jaren een strenge éénkindspolitiek heeft geheerst. Men krijgt er nu toegang tot de westerse kennis- en consumptiemaatschappij en wil niet achterblijven. Door de kleine gezinnen blijft het niet bij een wens alleen, maar kunnen ouders hun kinderen ook daadwerkelijk veel meer bieden op materieel niveau. De economie groeit er razendsnel, evenals de CO2-uitstoot.
Andere landen, zoals India, volgen China in een wat minder razend tempo, maar toch altijd nog snel genoeg om een volledige omslag in de wereldorde en het klimaat tot stand te kunnen brengen. Als alleen de westerse wereld al genoeg CO2 de lucht in heeft kunnen pompen om de noordpoolkap in noodvaart te doen smelten … Dan helpt er geen lieve moedertje meer aan als ook andere delen van de wereld zich ‘bekeren’ tot onze energieverkwistende leefstijl (zelfs al zou die door afspraken in Kopenhagen nog enigszins getemperd worden … dat is niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat).
Het tij keren
De hamvraag hierbij: is er een oplossing? Kan het tij – letterlijk – nog gekeerd worden? Daar zijn geen eenvoudige, pasklare antwoorden op. Toch zijn er wel enkele katteklieke overwegingen bij te maken. Daarover meer in deel 3.
Op 13 december om 15.00 uur luiden kerken op veel plaatsen in de wereld hun klokken voor een rechtvaardig klimaatverdrag.
De Raad van Kerken in Nederland, de Protestantse Kerk in Nederland en de RK Bisschoppenconferentie roepen alle Nederlandse kerken op om mee te doen en op zondag 13 december om 15.00 uur ook hun klokken te luiden.
Deel 1 van 3 blogposts n.a.v. het rapport ‘Fewer emitters, Lower emissions, Less cost’, waarin Britse economen pleiten voor brede beschikbaarheid van anticonceptie en abortus als goedkope manier om de klimaatcrisis aan te pakken.
Vrijblijvendheid Kinderfeindschaft- ‘vijandschap jegens kinderen’ – is de Duitse term voor een fenomeen dat ongeveer een halve eeuw geleden is ontstaan in de westerse maatschappij. Het begon met de brede beschikbaarheid van voorbehoedsmiddelen. Daardoor werd het mogelijk om laat te beginnen aan kinderen en er ook veel minder te krijgen. Op zich kon dat voorheen ook al wel, bijvoorbeeld door pas op latere leeftijd te trouwen, en – voor getrouwde stellen – door niet te vrijen op het moment dat de vrouw vruchtbaar was. Maar het nieuwe was, dat men nu geen enkele consessie meer hoefde doen op het gebied van seksualiteit. De anticonceptiemiddelen ontkoppelden seksualiteit en vruchtbaarheid nagenoeg volkomen. Voor de gevallen waarin het toch ‘mis’ ging, was er de optie van abortus (welke ook steeds eenvoudiger beschikbaar werd).
Hierdoor werden zelfverkozen kinderloosheid en kleine gezinnen van een uitzonderingssituatie tot gemeengoed. Seksuele relaties werden ook vrijblijvender. Seks was niet meer ‘standaard’ iets voor binnen het huwelijk. Jazeker, er is altijd en overal gevreeën voor het huwelijk, vreemdgegaan en gebruik gemaakt van prostitutie. Maar dat gebeurde nooit eerder op zo’n grote schaal als nu. Het huwelijk zelf – vantevoren in onze christelijke maatschappij beschouwd als onverbrekelijk – is voor de meesten tegenwoordig geen keuze meer ‘tot de dood hen scheidt’ (al houden heel wat stellen het toch wel zolang vol). Een epidemie van gebroken gezinnen is het gevolg.
Het is in feite deze vrijblijvendheid, die de basis heeft gelegd voor de antikindermentaliteit welke nu heerst. Zo’n fundamentele verandering kon onmogelijk op zichzelf staan. De gevolgen op grotere schaal werden dan ook al snel zichtbaar.
Onderwaardering en vergrijzing
Gezinnen met meer dan enkele kinderen hebben te lijden onder belastingnadelen en inflatie van lonen t.o.v. de kosten voor levensonderhoud. Er is daardoor praktisch een dwang voor de ouders om beiden buiten de deur te werken (ook als ze heel eenvoudig leven). Heeft één van hen – meestal de vader – een goedbetaalde baan, dan kan een gezin economisch gezien het kostwinnersmodel wel aan. Pas dan is er ook daadwerkelijk keuzevrijheid op dat gebied. Maar als de andere ouder er vervolgens voor kiest om om thuis voor de kinderen te zorgen, heeft die vaak te kampen met een grote onderwaardering vanuit de omgeving. Je moet sterk in je schoenen staan om die keuze te maken. Ook betaald werk met kinderen (onderwijzer, medewerker bij een kinderdagverblijf enz.) wordt sterk ondergewaardeerd, getuige de lage lonen en wankele contracten. Opvoeding en onderwijs vormen een ondergeschoven kindje (!) in onze maatschappij.
Een effect van het sterk afgenomen kindertal is een grote vergrijzing van de bevolking. Een gezonde leeftijdssamenstelling van een bevolking heeft een pyramidevorm. Zo was het hier in de jaren vijftig van de vorige eeuw nog. Maar de verhoudingen in de huidige bevolkingspyramide zijn al helemaal zoek. En die in 2050 kan beter ‘bevolkingszuil’ genoemd worden …
De zorg voor ouderen en zieken komt neer op de schouders van steeds minder jonge en gezonde mensen. Als de babyboomgeneratie in de komende jaren met pensioen gaat, laat dat probleem zich nog veel sterker voelen. Ziektenkostenverzekeringen in hun huidige vorm worden onbetaalbaar. Die zullen dus noodzakelijkerwijs worden afgeslankt en daarvan gaan velen de dupe worden. Het reeds bestaande tekort aan mensen met een verzorgend beroep en aan vrijwilligers en mantelzorgers wordt alleen nog maar nijpender. Veel ouderen en chronisch zieken zullen slecht verzorgd en eenzaam hun dagen slijten.
De vrijblijvendheid op gebied van seksualiteit, relaties en kinderen heeft bepaald niet tot een rooskleurig resultaat geleid (en dan gaat dit nog niet eens over de vele kinderen uit gebroken gezinnen).
Overbelast milieu
Maar er is één voordeel. Als er niet alleen hier, maar ook elders op de wereld weinig kinderen bijkomen, geeft dat in ieder geval minder druk op ons toch al zo overbelaste milieu. Dat beweren in ieder geval eerdergenoemde Britse economen. Ik geloof er evenwel niets van. Waarom? Daarover meer in deel twee van deze serie.
In het rapport ‘Fewer emitters, Lower emissions, Less cost’ dragen Britse economen anticonceptie en abortus aan als een goedkope aanpak van de klimaatcrisis (bron: Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, 7 december 2009). Wereldwijde, brede toegang tot deze gezinsplanningsmethodes kan het aantal ongeplande zwangerschappen terugbrengen tot 10% van het totaal aantal zwangerschappen (nu is dat nog 40%). In 2050 zou de wereldbevolking dan met een half miljard mensen minder zijn toegenomen. En hoe minder mensen, des te minder CO2-uitstoot. De realisatie van eenzelfde afname van uitstoot van koolzuurgas d.m.v. groene technieken (windenergie, hybride auto’s etc.) zou 3,5x tot wel 13x zo duur zijn.
Dit geeft een milieuvriendelijke dimensie aan de manier waarop de westerse maatschappij omgaat met seks, vruchtbaarheid en gezinsleven. Een hot item, zeker met de klimaatconferentie die nu gaande is in Kopenhagen. En genoeg aanleiding voor een blogserie in drie delen:
De Advent is de tijd in het kerkelijk jaar om uit te zien naar de menswording van God, de geboorte van dat kleine Kind in die stal. Dat gebeurde 2000 jaar geleden. Maar laten we niet vergeten dat we ook nu nog wachten op Hem, op Zijn tweede komst. En bereiden we ons daarop voor. Er valt nog genoeg te doen – in ons eigen leven, in onze directe omgeving en op wereldwijde schaal. God komt naar ons. Wij antwoorden door naar Hem te gaan. Wij verantwoorden ons, zoeken onafgebroken de Waarheid. Toch?
Tracy Chapman – Why?
Why do the babies starve
When there’s enough food to feed the world
Why when there’re so many of us
Are there people still alone
Why are the missiles called peace keepers
When they’re aimed to kill
Why is a woman still not safe
When she’s in her home
Love is hate
War is peace
No is yes
And we’re all free
But somebody’s gonna have to answer
The time is coming soon
Admidst all these questions and contradictions
There’re some who seek the truth
But tell me, why [...]
But somebody’s gonna have to answer
The time is coming soon
When the blind remove their blinders
And the speechless speak the truth
De goedheiligman is weer in het land! En natuurlijk heeft hij zijn Boek meegenomen. Kijk maar! Wellicht komt het je bekend voor … Wie ermee bekend is, kan niet om de vier kleurige leeslinten heen!
Dit is het getijdenboek oftewel brevier. Het bevat gebeden voor verschillende momenten op de dag, het zogeheten getijdengebed. Bisschoppen (onder wie natuurlijk de H. Nicolaas), priesters, diakens en kloosterlingen bidden dit dagelijks, geheel of gedeeltelijk. In de loop der eeuwen werd het een gebed dat eigenlijk alleen nog door hen werd gebeden. Maar sinds het Tweede Vaticaans Concilie worden ook leken nadrukkelijk uitgenodigd om mee te bidden, al is het voor hen geen plicht. Zelf heb ik het – mede vanwege kloosterretraites – leren kennen als een zeer waardevolle en inspirerende vorm van gebed.
Een traditie van gebed
Al sinds het begin van het christendom worden de verschillende tijden van de dag geheiligd met gebed. Dat is een traditie die de christenen van de Joden hebben overgenomen. Door de eeuwen heen veranderde de gewoonte waarop dit plaatsvond, maar niet het principe. Het getijdengebed in zijn huidige vorm hebben we vooral te danken de H. Benedictus van Nursia, de grondlegger van het westelijke kloosterleven. In de zesde eeuw introduceerde hij het getijdengebed zoals we dat – met kleine aanpassingen – ook vandaag de dag nog kennen.
Van de zeer vroege ochtend tot net voor het slapengaan: voor elke tijd van de dag is er een gebed. De belangrijkste zijn de lauden (het ochtendgebed, letterlijk: de lofprijzingen) en de vespers (het gebed bij het vallen van de avond). Samen met de Eucharistie vormen zij de spil. Daarom worden m.n. deze twee ook voor leken aangeraden. Andere gebeden zijn de lezingendienst (ook wel metten genoemd, als het ’s nachts of ’s ochtends zeer vroeg gehouden wordt), de ‘kleine uurtjes’ overdag (terts, sekst en noon) en de completen, het gebed juist voor het slapengaan.
Verschillende cycli
In elk getijdengebed vormen de psalmen de basis. Ze worden omlijst door o.a. hymnes, (meestal korte) lezingen, enkele vaste lofzangen, en voorbeden. Zo putten de getijden uit de grote rijkdom van de christelijke traditie en de Bijbel. Er is niet alleen een cyclus over de dag, maar ook over weken, periodes van het kerkelijk jaar (zoals nu bijv de Advent) en dagen van heiligen. Wie de getijden bidt, bidt zo zeer tastbaar mee met de Kerk van alle plaatsen en eeuwen. En niet te vergeten met Christus, die Zelf ook in Zijn aardse leven dagelijks de psalmen bad.
De aanwezigheid van deze verschillende cycli in het getijdengebed verklaart waarom het ‘Boek van Sinterklaas’ zo dik is. Het telt maar liefst 1764 pagina’s .. en dan is dit nog het brevier (de verkorte vorm)! In de contemplatieve kloosters gebruikt men meerdere boeken i.p.v. één nog redelijk compacte uitgave. Ik zeg ‘redelijk compact’, al is het zo’n dikke pil, omdat het eigenlijk ongelofelijk is dat je met één boek deze cycli allemaal kunt volgen. Die vier leeslinten zitten er niet voor niets in … Soms heb je ze allemaal nodig om op verschillende plaatsen de hymne, psalmen, voorbeden enz. voor de juiste tijd van die dag en datum te volgen. In het begin is het ook best wel lastig om te begrijpen hoe het nou eigenlijk werkt. Enige uitleg hierbij is dan ook onontbeerlijk (geïnteresseerden kunnen die vast van hun pastoor krijgen, maar als je praktische vragen hebt, kun je ze ook hier stellen).
Kennismaking en verdieping
Dat zal allemaal best wel ingewikkeld klinken als dit de eerste keer is dat je van het getijdengebed hoort. Toch is het aan te raden om er eens naar te kijken. Gelukkig hóeft het niet zo enorm ingewikkeld! Je hoeft namelijk niet te beginnen met het dikke brevier zoals hierboven beschreven. Er is ook een klein getijdenboek. Dat heeft als nadeel dat de sterke tijden van het kerkelijk jaar (Advent, Kerst, Veertigdagentijd, Pasen) niet op de voet worden gevolgd. Maar het is een stuk goedkoper en ook veel eenvoudiger in gebruik (getuige ook het feit dat het maar twee i.p.v. vier leeslinten bevat …). Een eerste kennismaking kun je alvast maken op internet. Helaas staat de Nederlandse tekst niet online, maar je kunt wel luisteren naar het audiobrevier van Taquoriaan.
Er zullen ook lezers zijn, voor wie dit allemaal niets nieuws is. Voor degenen die al vertrouwd zijn met het getijdengebed, valt er toch nog wel wat leuks aan te raden! “Christus ontmoeten in het getijdengebed” van de benedictinessen van Bonheiden is een prachtig boek over de spiritualiteit van het bidden van de getijden. Het legt m.n. de nadruk op de christologie van het getijdengebed, d.w.z. dat je mét en tót Christus bidt. Heel erg verdiepend!
Heerlijk avondje
Maar goed, wat is dat nou met dat Boek van Sinterklaas? Tja, enkele maanden geleden was het vorige kaftpapier van mijn brevier zo versleten, dat ik er toch echt iets nieuws aan moest doen. Neutraal kaftpapier was er niet in huis … en zo’n sinterklaaspapiertje was toch eigenlijk ook best toepasselijk Hij staat er immers zelf in (op p. 1505)!
Wel wat jammer van die ‘5’, want zijn eigenlijke dag valt op 6 december. Maar vandaag is het de vooravond van de H. Nicolaas en het is daarom dat het nu zo’n heerlijk avondje is! En wellicht geef je jezelf bij wijze van verlaat sinterklaascadeautje binnenkort een getijdenboek – klein of groot – cadeau (mocht je het niet al hebben). Je zult er je gebedsleven zeker een plezier mee doen!
Geplaatst door kattekliek 
M.n. dat Jezus volledig God en volledig mens is, komt er zo prachtig in uit … echt kippenvel!
Geplaatst door kattekliek 
Geplaatst door kattekliek 
RSS - Posts
